WYDARZENIA

Opowiem troszkę o postępach, jakie Mateusz zrobił przez ostatnie miesiące.

Od kwietnia próbowałam ustalić, dlaczego moje dziecko "dziwnie" się zachowuje, dlaczego reaguje inaczej niż rówieśnicy. Próbowałam załatwić mu jakieś ćwiczenia ... ale to okazało się prawie niemożliwe. Aby uzyskać dostęp do specjalistycznej opieki musiała załatwić wiele papierkowych formalności.Jednocześnie stale śledziłam internet i próbowałam znaleść odpowiedzi na dręczące nas rodziców pytania, byliśmy o laryngologa, audiologa, psychologa, psychiatry dziecięcego, w poradni rehabiliacyjnej, robilismy wszystkie badania, które mielismy mozliwosc wykonać.

Niewątpliwie w rozwiązywaniu moich wątpliwości pomogli rodzice dzieci o podobnych objawach, których znajdowałam w internecie. Potem poznałam Kasię - mamę autystycznego Piotrusia, która naprawdę bardzo mi pomogła i dalej pomaga.

Miesiąc październik był przełomowy. Po 3 miesiącach oczekiwań dostaliśmy się do neurologa. Mateusz zaczął przyjmować leki.
Jednocześnie rozpoczęliśmy terapie. Po wielu nieudanych próbach udało mi się wreszcie załatwić 1 godzinę integracji sensorycznej tygodniowo w Zespole Szkół Specjalnych.

Potem udaliśmy się do poradni PRODESTE - tam odczytano nam diagnoze.. brzmiało to jak wyrok i niestety w pewien sposób tak właśnie jest. Dowiedzieliśmy się, że Mateusz ma autyzm dziecięcy.

2 dni później byłam z synkiem na komisji lekarskiej, gdzie dostaliśmy orzeczenie o niepełnosprawności... Wszystko działo się tak szybko.

Udało mi się znaleźć logopedę, który zdecydował się na pracę z trudnym dzieckiem, które nie reaguje na własne imie, nie umie wskazywać palcem, nie wie gdzie ma nosek i oczka....

W miesiącu grudniu Mateusz zaczął uczęszczać do Osrodka Opiekuńczo-Rehabilitacyjnego.

 

Od czasu kiedy pierwszy raz poszliśmy na ćwiczenia Mateusz zrobił niesamowite postępy:

1. Zaczyna mówić niektóre słowa. Np. umie użyć słowa "papa", potwierdza to też gestem. Wie dokładnie w jakiej sytuacji to się stosuje. Umie powiedzieć "śnieg", "bałwan", "banan"...

2. Umie dać "buziaczka".

3. Nauczył się dmuchać (ciężko mu wychodzi dmuchanie baniek, ale wie jak to zrobić i próbuje)

4. Nauczył się pokazywać brzuch i mówić "brzuch".

5. Potrafi ściągnąć skarpetki, buciki, spodnie.

6. Je prawie samodzielnie. Ma jeszcze troche problemów z piciem, ale jak się postara to potrafi utrzymać już kubeczek.

7. Pozwoli posadzić się na ubikacji i nawet czasem zrobi "si".

8. Potrafi posegregować klocki według kształtów lub kolorów.

9. Zaczyna próbować naśladywać odgłosy zwierząt: koguta, pieska, kaczki...

10. Niedawno zaczął wskazywać w książeczce lub na karteczkach z obrazkami - to co sie mówi (nie zawsze ale wiele wyrazów wydaje sie że zapamietał).

11. Bez problemu łączy karty w pary. Nawet gdy ma całą talię.

12. Naucyzł się na tyle samodzielnie posługiwać myszką, że gra w komuterze w pary na "minimini" lub pamięć na "jimjam".

13. Ogląda książeczki.

14. Pięknie układa puzle 9 elementowe.

15. Zaczyna układać klocki (jeszcze nie do końca rozumie na czym to polega - ale potrafi wybrać bezbłędnie fragmenty z danego obrazka i próbuje je łączyć).

16. Nauczył się liczyć i mówi "jeden, dwa, trzy, cztery.... " powtarza też inne cyfry.

17. Coraz częściej przesypia całą noc.

Tych rzeczy, o których kilka miesięcy temu nawet nie myślałam jest więcej. Trudno je tak po prostu spisać. Jedno jest pewne, że Mateusz uwielbia ćwiczyć, często gdy się obudzi w nocy przychodzi do mnie z obrazkami, żeby je z nim układać. Jest niesamowicie mądry, ma rewelacyjną pamięć. Niewątpliwie robi postępy, co nas rodziców bardzo cieszy.

My ze swojej strony staramy się zapewnić mu wszystko, co tylko możliwe, aby Mateusz miał szansę na normalne życie, gdy dorośnie. Zbieramy dla niego pieniądze na leczenie, założyliśy w tym celu fundacje. Zmieniliśmy całe nasze życie, zwyczaje rodzinne, teraz staramy się dostosować dom do tego co zalecili terapeuci (a nie jest to łatwe, bo wymaga sporych nakładów pracy).